hypercorrectie
zelfstandig naamwoord ˈhipərkɔˌrɛksiBetekenis
- onjuiste vorm die die ontstaat doordat een op zichzelf correcte vorm ten onrechte is opgevat als een fout die verbeterd moet worden
Hoe spreek je hypercorrectie uit?
/ˈhipərkɔˌrɛksi/
Hypercorrectie bestaat uit vijf lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| h | hoed |
| i | riet |
| p | pak |
| ə | de |
| r | rood |
| k | kat |
| ɔ | bot |
| ɛ | bed |
| s | sok |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| hypercorrecties | meervoud |
Herkomst
afgeleid van correctie met het voorvoegsel hyper-
Woordfamilie van hypercorrectie
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| hypercorrecties | meervoud | hypercorrectie |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van hypercorrectie zijn vastgelegd.