bijectie
zelfstandig naamwoord bi'jɛksiBetekenis
- een afbeelding die zowel injectief als surjectief is, en dus alle elementen van twee verzamelingen in een-op-een correspondentie aan elkaar koppelt
Hoe spreek je bijectie uit?
/biˈjɛksi/
Bijectie bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de tweede.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| b | bak |
| i | riet |
| j | ja |
| ɛ | bed |
| k | kat |
| s | sok |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| bijecties | meervoud |
Woordfamilie van bijectie
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| bijecties | meervoud | bijectie |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van bijectie zijn vastgelegd.