creditcard
zelfstandig naamwoord ˈkrɛdɪtˌkɑːrtBetekenis
- een kaart waarmee men op voorschot een betaling kan doen
Hoe spreek je creditcard uit?
/ˈkrɛdɪtˌkɑrt/
Creditcard bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| k | kat |
| r | rood |
| ɛ | bed |
| d | dak |
| ɪ | pit |
| t | tak |
| ɑ | bad |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| creditcardje | verkleinwoord, enkelvoud |
| creditcardjes | verkleinwoord, meervoud |
| creditcards | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Engels, in de betekenis van ‘betaalkaart’ voor het eerst aangetroffen in 1974
Woordfamilie van creditcard
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| creditcardje | verkleinwoord | creditcard |
| creditcardjes | verkleinwoord meervoud | creditcard |
| creditcards | meervoud | creditcard |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van creditcard zijn vastgelegd.