weerstand
zelfstandig naamwoordBetekenis
- een reactie die poogt een bepaalde actie tegen te werken, tegenstand
- elektrische ~ de tegenstand die een stroom in een stroomgeleider ondervindt; de Wet van Ohm beschrijft het verband tussen spanning, stroom en weerstand
- een onderdeel dat wordt toegepast in elektrische en elektronische schakelingen
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| weerstanden | enkelvoud |
| weerstandje | verkleinwoord |
| weerstandjes | verkleinwoord, enkelvoud |
Herkomst
samenstelling van weer ww en stand
Woordfamilie van weerstand
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| weerstanden | enkelvoud | weerstand |
| weerstandje | verkleinwoord | weerstand |
| weerstandjes | verkleinwoord | weerstand |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van weerstand zijn vastgelegd.