spanning
zelfstandig naamwoord ˈspɑniŋBetekenis
- opgeslagen mechanische energie
- een toestand met veel irritaties tussen mensen
- een toestand van grote aandacht, meestal bij onzekerheid over de afloop van een gebeurtenis
- potentiële energie van elektrische aard, elektrische spanning
- druk die een gas, afhankelijk van de temperatuur, uitoefent (- druk)
Hoe spreek je spanning uit?
/ˈspɑniŋ/
Spanning bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| s | sok |
| p | pak |
| ɑ | bad |
| n | nek |
| i | riet |
| ŋ | ding |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
zelfstandig naamwoord
- een toestand met veel emoties/irritaties tussen een aantal mensen
- druk die een gas, afhankelijk van de temperatuur, uitoefent (-> druk)
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| spanningen | meervoud |
| spanninkje | verkleinwoord, enkelvoud |
| spanninkjes | verkleinwoord, meervoud |
Woordfamilie van spanning
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| spanningen | meervoud | spanning |
| spanninkje | verkleinwoord | spanning |
| spanninkjes | verkleinwoord meervoud | spanning |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van spanning zijn vastgelegd.