aanspreekvorm
zelfstandig naamwoord ˈansprekˌfɔrᵊmBetekenis
- woord(en) waarmee men iemand aanspreekt
Hoe spreek je aanspreekvorm uit?
/ˈansprekˌfɔrəm/
Aanspreekvorm bestaat uit vier lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| a | maan |
| n | nek |
| s | sok |
| p | pak |
| r | rood |
| e | veel |
| k | kat |
| f | fiets |
| ɔ | bot |
| ə | de |
| m | maan |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| aanspreekvormen | meervoud |
| aanspreekvormpje | verkleinwoord, enkelvoud |
| aanspreekvormpjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
samenstelling van aanspreek ww en vorm
Woordfamilie van aanspreekvorm
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| aanspreekvormen | meervoud | aanspreekvorm |
| aanspreekvormpje | verkleinwoord | aanspreekvorm |
| aanspreekvormpjes | verkleinwoord meervoud | aanspreekvorm |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van aanspreekvorm zijn vastgelegd.