werkwoordsvorm
zelfstandig naamwoord ˈwɛrᵊkwortsˌfɔrᵊmBetekenis
- een vervoeging van een werkwoord.
Hoe spreek je werkwoordsvorm uit?
/ˈwɛrəkwortsˌfɔrəm/
Werkwoordsvorm bestaat uit vijf lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| w | quiz |
| ɛ | bed |
| r | rood |
| ə | de |
| k | kat |
| o | boot |
| t | tak |
| s | sok |
| f | fiets |
| ɔ | bot |
| m | maan |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
zelfstandig naamwoord — masculine
- een vervoegingsvorm van een werkwoord.
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| werkwoordsvormen | meervoud |
| werkwoordsvormpje | verkleinwoord, enkelvoud |
| werkwoordsvormpjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
samenstelling van werkwoord en vorm met het invoegsel -s-
Woordfamilie van werkwoordsvorm
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| werkwoordsvormen | meervoud | werkwoordsvorm |
| werkwoordsvormpje | verkleinwoord | werkwoordsvorm |
| werkwoordsvormpjes | verkleinwoord meervoud | werkwoordsvorm |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van werkwoordsvorm zijn vastgelegd.