tegenstander
zelfstandig naamwoord ˈteɣə(n)ˌstɑndərBetekenis
- vijand, rivaal
Hoe spreek je tegenstander uit?
/ˈtexənˌstɑndər/
Tegenstander bestaat uit vier lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| t | tak |
| e | veel |
| x | acht |
| ə | de |
| n | nek |
| s | sok |
| ɑ | bad |
| d | dak |
| r | rood |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
zelfstandig naamwoord — masculine
- bestrijder
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| tegenstanders | meervoud |
| tegenstandertje | verkleinwoord, enkelvoud |
| tegenstandertjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Afgeleid van tegenstand met het achtervoegsel -er
Woordfamilie van tegenstander
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| tegenstanders | meervoud | tegenstander |
| tegenstandertje | verkleinwoord | tegenstander |
| tegenstandertjes | verkleinwoord meervoud | tegenstander |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van tegenstander zijn vastgelegd.