medestander
zelfstandig naamwoord ˈmedəˌstɑndərBetekenis
- bondgenoot, aanhanger, iemand die je helpt je doel te bereiken, vaak tegen mensen dat proberen tegen te gaan
- compagnon, deelgenoot
Hoe spreek je medestander uit?
/ˈmedəˌstɑndər/
Medestander bestaat uit vier lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| m | maan |
| e | veel |
| d | dak |
| ə | de |
| s | sok |
| t | tak |
| ɑ | bad |
| n | nek |
| r | rood |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| medestanders | meervoud |
| medestandertje | verkleinwoord, enkelvoud |
| medestandertjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
In de betekenis van ‘partijgenoot’ voor het eerst aangetroffen in 1450
Woordfamilie van medestander
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| medestanders | meervoud | medestander |
| medestandertje | verkleinwoord | medestander |
| medestandertjes | verkleinwoord meervoud | medestander |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van medestander zijn vastgelegd.