tracé
zelfstandig naamwoord traˈseBetekenis
- tekening die de omtrek en hoofdlijnen van een ontwerp aangeeft
- verloop van een bepaalde verbinding door de omgeving, zoals die met een lijn op de kaart kan worden aangegeven
Hoe spreek je tracé uit?
/traˈse/
Tracé bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de tweede.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| t | tak |
| r | rood |
| a | maan |
| s | sok |
| e | veel |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| traceetje | verkleinwoord, enkelvoud |
| traceetjes | verkleinwoord, meervoud |
| tracés | meervoud |
Herkomst
van Frans tracé "ontwerptekening", voor het eerst aangetroffen als 'afgetekende aslijn van ontworpen weg of bouwwerk' in 1740
Woordfamilie van tracé
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| traceetje | verkleinwoord | tracé |
| traceetjes | verkleinwoord meervoud | tracé |
| tracés | meervoud | tracé |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van tracé zijn vastgelegd.