plons
zelfstandig naamwoord, werkwoord plɔnsBetekenis
- met het geluid van een in een vloeistof vallend voorwerp
Hoe spreek je plons uit?
/plɔns/
Plons bestaat uit één lettergreep.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| p | pak |
| l | land |
| ɔ | bot |
| n | nek |
| s | sok |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| plonsen | meervoud |
| plonsje | verkleinwoord, enkelvoud |
| plonsjes | verkleinwoord, meervoud |
| plonzen | meervoud |
Woordvorm
- eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van plonzen
- gebiedende wijs van plonzen
- tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van plonzen
Vervoeging van plons
plonshele werkwoord
Herkomst
In de betekenis van ‘tussenwerpsel: nabootsing van geluid’ voor het eerst aangetroffen in 1772
Woordfamilie van plons
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| plonsen | meervoud | plons |
| plonsje | verkleinwoord | plons |
| plonsjes | verkleinwoord meervoud | plons |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van plons zijn vastgelegd.