leerling
zelfstandig naamwoord ˈlerlɪŋBetekenis
- iemand die onderwijs volgt
Hoe spreek je leerling uit?
/ˈlerlɪŋ/
Leerling bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| l | land |
| e | veel |
| r | rood |
| ɪ | pit |
| ŋ | ding |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| leerlingen | meervoud |
| leerlingetje | verkleinwoord, enkelvoud |
| leerlingetjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
In de betekenis van ‘iem. die onderwijs krijgt’ voor het eerst aangetroffen in 1496
Woordfamilie van leerling
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| leerlingen | meervoud | leerling |
| leerlingetje | verkleinwoord | leerling |
| leerlingetjes | verkleinwoord meervoud | leerling |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van leerling zijn vastgelegd.