bekeerling
zelfstandig naamwoord bə'kerlɪŋBetekenis
- iemand die zich recentelijk tot een bepaald geloof bekeerd heeft
Hoe spreek je bekeerling uit?
/bəˈkerlɪŋ/
Bekeerling bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de tweede.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| b | bak |
| ə | de |
| k | kat |
| e | veel |
| r | rood |
| l | land |
| ɪ | pit |
| ŋ | ding |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| bekeerlingen | meervoud |
| bekeerlingetje | verkleinwoord, enkelvoud |
| bekeerlingetjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Naamwoord van handeling van bekeren met het achtervoegsel -ling.
Woordfamilie van bekeerling
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| bekeerlingen | meervoud | bekeerling |
| bekeerlingetje | verkleinwoord | bekeerling |
| bekeerlingetjes | verkleinwoord meervoud | bekeerling |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van bekeerling zijn vastgelegd.