leraar
zelfstandig naamwoord, werkwoord /ˈleːraˑr/Betekenis
- iemand die lesgeeft
Hoe spreek je leraar uit?
/ˈleraˑr/
Leraar bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| l | land |
| e | veel |
| r | rood |
| a | maan |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| BE: leraars | meervoud |
| NL: leraren | meervoud |
| leraartje | verkleinwoord, enkelvoud |
| leraartjes | verkleinwoord, meervoud |
Woordvorm
- eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van leraren
- gebiedende wijs van leraren
- tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van leraren
Vervoeging van leraar
leraarhele werkwoord
Herkomst
afgeleid van leren met het achtervoegsel -aar, in de betekenis van ‘onderwijzer’ voor het eerst aangetroffen in 1240
Woordfamilie van leraar
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| leraars | meervoud | leraar |
| leraartje | verkleinwoord | leraar |
| leraartjes | verkleinwoord meervoud | leraar |
| leraren | meervoud | leraar |
| geleraard | woordvorm | leraren |
| leraarde | woordvorm | leraren |
| leraarden | woordvorm | leraren |
| leraart | woordvorm | leraren |
| lerare | woordvorm | leraren |
| lerarend | woordvorm | leraren |
| lerarende | woordvorm | leraren |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van leraar zijn vastgelegd.