kroning
zelfstandig naamwoord /ˈkronɪŋ/Betekenis
- ceremonie waarbij een kroon op het hoofd van een vorst, meestal een keizer of koning, wordt geplaatst
Hoe spreek je kroning uit?
/ˈkronɪŋ/
Kroning bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| k | kat |
| r | rood |
| o | boot |
| n | nek |
| ɪ | pit |
| ŋ | ding |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| kroningen | meervoud |
| kroninkje | verkleinwoord, enkelvoud |
| kroninkjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Naamwoord van handeling van kronen met het achtervoegsel -ing
Woordfamilie van kroning
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| kroningen | meervoud | kroning |
| kroninkje | verkleinwoord | kroning |
| kroninkjes | verkleinwoord meervoud | kroning |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van kroning zijn vastgelegd.