kroniek
zelfstandig naamwoordBetekenis
- een verhaal van of boek met chronologisch geordende gedenkwaardige en/of historische feiten
- (oneigenlijk:) rubriek of reeks van artikelen in krant of tijdschrift over een bepaald onderwerp b.v. een kunstkroniek, modekroniek, poëziekroniek etc.
zelfstandig naamwoord
- rubriek of reeks van artikelen in krant of tijdschrift over een bepaald onderwerp b.v. een kunstkroniek, modekroniek, poëziekroniek etc.
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| kronieken | meervoud |
| kroniekje | verkleinwoord, enkelvoud |
| kroniekjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘jaarboek’ voor het eerst aangetroffen in 1351
Woordfamilie van kroniek
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| kronieken | meervoud | kroniek |
| kroniekje | verkleinwoord | kroniek |
| kroniekjes | verkleinwoord meervoud | kroniek |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van kroniek zijn vastgelegd.