kernwapen
zelfstandig naamwoord ˈkɛrᵊnˌwapə(n)Betekenis
- een type wapen dat gebruikmaakt van de energie die is opgeslagen in de kernen van atomen om een ontploffing te veroorzaken.
Hoe spreek je kernwapen uit?
/ˈkɛrənˌwapən/
Kernwapen bestaat uit vier lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| k | kat |
| ɛ | bed |
| r | rood |
| ə | de |
| n | nek |
| w | quiz |
| a | maan |
| p | pak |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| kernwapens | meervoud |
| kernwapentje | verkleinwoord, enkelvoud |
| kernwapentjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
samenstelling van kern en wapen
Woordfamilie van kernwapen
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| kernwapens | meervoud | kernwapen |
| kernwapentje | verkleinwoord | kernwapen |
| kernwapentjes | verkleinwoord meervoud | kernwapen |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van kernwapen zijn vastgelegd.