keilen
werkwoord, zelfstandig naamwoord ˈkɛilə(n)Betekenis
- ketsen, een steentje met een afgeplatte vorm scherend over een wateroppervlak gooien zodat het zo vaak mogelijk stuitert
- gooien, smijten
- snel in grote hoeveelheid drinken
Hoe spreek je keilen uit?
/ˈkɛilən/
Keilen bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| k | kat |
| ɛi | trein |
| l | land |
| ə | de |
| n | nek |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Vervoeging van keilen
keilenhele werkwoord — keildeverleden tijd enkelvoud — keildenverleden tijd meervoud — gekeildvoltooid deelwoord
| Persoon | Tegenwoordige tijd | Verleden tijd |
|---|---|---|
| ik | keil | keilde |
| jij | keilt | keilde |
| hij, zij, het | keilt | keilde |
| wij | keilen | keilden |
| jullie | keilen | keilden |
| zij | keilen | keilden |
Alle 63 overige vormen: lijdende vorm, toekomende tijd en infinitiefconstructies
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| er is gekeild | impersonal, passief, tegenwoordige tijd, voltooid |
| er was gekeild | impersonal, passief, verleden tijd, voltooid |
| er werd gekeild | impersonal, passief, verleden tijd, onvoltooid |
| er wordt gekeild | impersonal, passief, tegenwoordige tijd, onvoltooid |
| er zal gekeild worden | impersonal, passief, toekomende tijd, onvoltooid |
| er zal gekeild zijn | impersonal, passief, toekomende tijd, voltooid |
| er zou gekeild worden | impersonal, passief, voorwaardelijk, onvoltooid |
| er zou gekeild zijn | impersonal, passief, voorwaardelijk, voltooid |
| ev. | gebiedende wijs |
| gekeild | verleden tijd, deelwoord |
| gekeild te zullen hebben | actief, infinitief, voltooid, toekomende tijd, lange vorm |
| gekeild zullen hebben | actief, infinitief, voltooid, toekomende tijd, korte vorm |
| had gekeild | voltooid, verleden tijd, eerste persoon |
| had gekeild | voltooid, verleden tijd, tweede persoon |
| had gekeild | voltooid, verleden tijd, derde persoon |
| hadden gekeild | voltooid, verleden tijd, eerste persoon |
| hadden gekeild | voltooid, verleden tijd, tweede persoon |
| hadden gekeild | voltooid, verleden tijd, derde persoon |
| hadt gekeild | voltooid, verleden tijd, tweede persoon |
| heb gekeild | voltooid, tegenwoordige tijd, eerste persoon |
| hebben gekeild | actief, infinitief, voltooid, tegenwoordige tijd, korte vorm |
| hebben gekeild | voltooid, tegenwoordige tijd, eerste persoon |
| hebben gekeild | voltooid, tegenwoordige tijd, tweede persoon |
| hebben gekeild | voltooid, tegenwoordige tijd, derde persoon |
| hebt gekeild | voltooid, tegenwoordige tijd, tweede persoon |
| heeft gekeild | voltooid, tegenwoordige tijd, tweede persoon |
| heeft gekeild | voltooid, tegenwoordige tijd, derde persoon |
| keil | gebiedende wijs |
| keilde | verleden tijd |
| keile | aanvoegende wijs |
| keilend | onvoltooid, deelwoord |
| te hebben gekeild | actief, infinitief, voltooid, tegenwoordige tijd, lange vorm |
| te keilen | actief, infinitief, onvoltooid, tegenwoordige tijd, lange vorm |
| te zullen keilen | actief, infinitief, onvoltooid, toekomende tijd, lange vorm |
| zal gekeild hebben | voltooid, toekomende tijd, eerste persoon |
| zal gekeild hebben | voltooid, toekomende tijd, tweede persoon |
| zal gekeild hebben | voltooid, toekomende tijd, derde persoon |
| zal keilen | aantonende wijs, onvoltooid, toekomende tijd, enkelvoud, eerste persoon |
| zal keilen | aantonende wijs, onvoltooid, toekomende tijd, enkelvoud, tweede persoon |
| zal keilen | aantonende wijs, onvoltooid, toekomende tijd, enkelvoud, derde persoon |
| zou gekeild hebben | voltooid, voorwaardelijk, eerste persoon |
| zou gekeild hebben | voltooid, voorwaardelijk, tweede persoon |
| zou gekeild hebben | voltooid, voorwaardelijk, derde persoon |
| zou keilen | aantonende wijs, onvoltooid, voorwaardelijk, enkelvoud, eerste persoon |
| zou keilen | aantonende wijs, onvoltooid, voorwaardelijk, enkelvoud, tweede persoon |
| zou keilen | aantonende wijs, onvoltooid, voorwaardelijk, enkelvoud, derde persoon |
| zouden gekeild hebben | voltooid, voorwaardelijk, eerste persoon |
| zouden gekeild hebben | voltooid, voorwaardelijk, tweede persoon |
| zouden gekeild hebben | voltooid, voorwaardelijk, derde persoon |
| zouden keilen | aantonende wijs, onvoltooid, voorwaardelijk, meervoud, eerste persoon |
| zouden keilen | aantonende wijs, onvoltooid, voorwaardelijk, meervoud, tweede persoon |
| zouden keilen | aantonende wijs, onvoltooid, voorwaardelijk, meervoud, derde persoon |
| zoudt gekeild hebben | voltooid, voorwaardelijk, tweede persoon |
| zoudt keilen | aantonende wijs, onvoltooid, voorwaardelijk, enkelvoud, tweede persoon |
| zullen gekeild hebben | voltooid, toekomende tijd, eerste persoon |
| zullen gekeild hebben | voltooid, toekomende tijd, tweede persoon |
| zullen gekeild hebben | voltooid, toekomende tijd, derde persoon |
| zullen keilen | actief, infinitief, onvoltooid, toekomende tijd, korte vorm |
| zullen keilen | aantonende wijs, onvoltooid, toekomende tijd, meervoud, eerste persoon |
| zullen keilen | aantonende wijs, onvoltooid, toekomende tijd, meervoud, tweede persoon |
| zullen keilen | aantonende wijs, onvoltooid, toekomende tijd, meervoud, derde persoon |
| zult gekeild hebben | voltooid, toekomende tijd, tweede persoon |
| zult keilen | aantonende wijs, onvoltooid, toekomende tijd, enkelvoud, tweede persoon |
Woordvorm
- meervoud van het zelfstandig naamwoord keil
Herkomst
In de betekenis van ‘langs het wateroppervlak werpen’ voor het eerst aangetroffen in 1406
Woordfamilie van keilen
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| gekeild | voltooid deelwoord | keilen |
| gekeilde | woordvorm | keilen |
| keilde | verleden tijd | keilen |
| keilden | aantonende wijs, onvoltooid, verleden tijd, meervoud, 1e persoon | keilen |
| keile | aanvoegende wijs | keilen |
| keilend | onvoltooid deelwoord | keilen |
| keilende | woordvorm | keilen |
| keilt | aantonende wijs, onvoltooid, tegenwoordige tijd, enkelvoud, 2e persoon | keilen |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van keilen zijn vastgelegd.
