keileem
zelfstandig naamwoordBetekenis
- een grondsoort die uit een mengsel van grind, zand, keien en leem bestaat
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| keilemen | meervoud |
Herkomst
samenstelling van kei en leem
Woordfamilie van keileem
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| keilemen | meervoud | keileem |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van keileem zijn vastgelegd.