duim
zelfstandig naamwoord, werkwoord /dœy̯m/Betekenis
- eerste, kortste en dikste vinger, gelegen naast de wijsvinger, met twee geledingen, die zowel naast als tegenover de andere vingers geplaatst kan worden
- oude lengtemaat. De exacte lengte is streek-afhankelijk; bijvoorbeeld, de Engelse duim is 2.54 cm (inch), de Amsterdamse duim is 2.573 cm
- haakspijker.
- scharnierhaak.
Hoe spreek je duim uit?
/dœym/
Duim bestaat uit één lettergreep.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| d | dak |
| œy | huis |
| m | maan |
zelfstandig naamwoord — masculine
- scharnierhaak
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| duimen | meervoud |
| duimpje | verkleinwoord, enkelvoud |
| duimpjes | verkleinwoord, meervoud |
Woordvorm
- eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van duimen
- gebiedende wijs van duimen
- tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van duimen
Vervoeging van duim
duimhele werkwoord
Herkomst
In de betekenis van ‘voorste vinger’ voor het eerst aangetroffen in 1240
Woordfamilie van duim
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| duimpje | verkleinwoord | duim |
| duimpjes | verkleinwoord meervoud | duim |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van duim zijn vastgelegd.