dubbelepunt
zelfstandig naamwoord ˌdʏbələˈpʏntBetekenis
- een leesteken gevormd door twee boven elkaar geplaatste punten.
Hoe spreek je dubbelepunt uit?
/ˌdʏbələˈpʏnt/
Dubbelepunt bestaat uit vier lettergrepen. De klemtoon ligt op de vierde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| d | dak |
| ʏ | put |
| b | bak |
| ə | de |
| l | land |
| p | pak |
| n | nek |
| t | tak |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| dubbele punt | |
| dubbelepunten | meervoud |
Herkomst
samenstelling van dubbel en punt met het invoegsel -e-
Woordfamilie van dubbelepunt
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| dubbelepunten | meervoud | dubbelepunt |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van dubbelepunt zijn vastgelegd.