dubbelganger
zelfstandig naamwoord ˈdʏbəlˌɣɑŋərBetekenis
- iemand die sprekend op een ander lijkt
Hoe spreek je dubbelganger uit?
/ˈdʏbəlˌxɑŋər/
Dubbelganger bestaat uit vier lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| d | dak |
| ʏ | put |
| b | bak |
| ə | de |
| l | land |
| x | acht |
| ɑ | bad |
| ŋ | ding |
| r | rood |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| dubbelgangers | meervoud |
| dubbelgangertje | verkleinwoord, enkelvoud |
| dubbelgangertjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Duits, in de betekenis van ‘iem. die buitengewoon sterk op een ander lijkt’ voor het eerst aangetroffen in 1879
Woordfamilie van dubbelganger
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| dubbelgangers | meervoud | dubbelganger |
| dubbelgangertje | verkleinwoord | dubbelganger |
| dubbelgangertjes | verkleinwoord meervoud | dubbelganger |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van dubbelganger zijn vastgelegd.