aanspreekpunt
zelfstandig naamwoord ˈansprekˌpʏntBetekenis
- plek waar een persoon van een instantie aanwezig is die men (op iets) kan aanspreken
Hoe spreek je aanspreekpunt uit?
/ˈansprekˌpʏnt/
Aanspreekpunt bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| a | maan |
| n | nek |
| s | sok |
| p | pak |
| r | rood |
| e | veel |
| k | kat |
| ʏ | put |
| t | tak |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| aanspreekpunten | meervoud |
| aanspreekpuntje | verkleinwoord, enkelvoud |
| aanspreekpuntjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
samenstelling van aanspreek ww en punt
Woordfamilie van aanspreekpunt
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| aanspreekpunten | meervoud | aanspreekpunt |
| aanspreekpuntje | verkleinwoord | aanspreekpunt |
| aanspreekpuntjes | verkleinwoord meervoud | aanspreekpunt |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van aanspreekpunt zijn vastgelegd.