deductie
zelfstandig naamwoord de'dʏksiBetekenis
- het deduceren
- logica: redenering waarbij men, uitgaande van het meer algemene, tot het bijzondere besluit
Hoe spreek je deductie uit?
/deˈdʏksi/
Deductie bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de tweede.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| d | dak |
| e | veel |
| ʏ | put |
| k | kat |
| s | sok |
| i | riet |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
zelfstandig naamwoord
- redenering waarbij men, uitgaande van het meer algemene, tot het bijzondere besluit
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| deducties | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘het deduceren’ voor het eerst aangetroffen in 1548
Woordfamilie van deductie
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| deducties | meervoud | deductie |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van deductie zijn vastgelegd.