geweldinstructie
zelfstandig naamwoord ɣəˈwɛltɪnˌstrʏksiBetekenis
- instructie die voorschrijft welke vormen van geweld militairen en politie in welke situaties mogen gebruiken
Hoe spreek je geweldinstructie uit?
/xəˈwɛltɪnˌstrʏksi/
Geweldinstructie bestaat uit vijf lettergrepen. De klemtoon ligt op de tweede.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| x | acht |
| ə | de |
| w | quiz |
| ɛ | bed |
| l | land |
| t | tak |
| ɪ | pit |
| n | nek |
| s | sok |
| r | rood |
| ʏ | put |
| k | kat |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| geweldinstructies | meervoud |
| geweldsinstructie |
Herkomst
samenstelling van geweld en instructie
Woordfamilie van geweldinstructie
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| geweldinstructies | meervoud | geweldinstructie |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van geweldinstructie zijn vastgelegd.