syllogisme
zelfstandig naamwoordBetekenis
- een logische redenering waaruit een conclusie afgeleid wordt
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| syllogismen | meervoud |
| syllogismetje | verkleinwoord, enkelvoud |
| syllogismetjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Latijn, in de betekenis van ‘sluitrede’ voor het eerst aangetroffen in 1650
Woordfamilie van syllogisme
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| syllogismen | meervoud | syllogisme |
| syllogismetje | verkleinwoord | syllogisme |
| syllogismetjes | verkleinwoord meervoud | syllogisme |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van syllogisme zijn vastgelegd.