geweldsinstructie
zelfstandig naamwoord ɣəˈwɛltsɪnˌstrʏksiBetekenis
- instructie die voorschrijft welke vormen van geweld militairen en politie in welke situaties mogen gebruiken
Hoe spreek je geweldsinstructie uit?
/xəˈwɛltsɪnˌstrʏksi/
Geweldsinstructie bestaat uit vijf lettergrepen. De klemtoon ligt op de tweede.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| x | acht |
| ə | de |
| w | quiz |
| ɛ | bed |
| l | land |
| t | tak |
| s | sok |
| ɪ | pit |
| n | nek |
| r | rood |
| ʏ | put |
| k | kat |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| geweldinstructie | |
| geweldsinstructies | meervoud |
Herkomst
samenstelling van geweld en instructie met het invoegsel -s-
Woordfamilie van geweldsinstructie
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| geweldsinstructies | meervoud | geweldsinstructie |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van geweldsinstructie zijn vastgelegd.