coup
zelfstandig naamwoord, werkwoord /kup/Betekenis
- een illegale (poging tot) afzetting van een regering en de vervanging ervan door een nieuw bewind
- machtsovername
- staatsgreep
- dreun, klap, slag
Hoe spreek je coup uit?
/kup/
Coup bestaat uit één lettergreep.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| k | kat |
| u | boek |
| p | pak |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| coupje | verkleinwoord, enkelvoud |
| coupjes | verkleinwoord, meervoud |
| coups | meervoud |
| couptje | verkleinwoord, enkelvoud |
| couptjes | verkleinwoord, meervoud |
Woordvorm
- eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van coupen
- gebiedende wijs van coupen
- tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van coupen
Vervoeging van coup
couphele werkwoord
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘staatsgreep’ voor het eerst aangetroffen in 1961
Woordfamilie van coup
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| coupje | verkleinwoord | coup |
| coupjes | verkleinwoord meervoud | coup |
| coups | meervoud | coup |
| couptje | verkleinwoord | coup |
| couptjes | verkleinwoord meervoud | coup |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van coup zijn vastgelegd.