aanspreektitel
zelfstandig naamwoord ˈansprekˌtitəlBetekenis
- titel waarmee men iemand aanspreekt
Hoe spreek je aanspreektitel uit?
/ˈansprekˌtitəl/
Aanspreektitel bestaat uit vier lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| a | maan |
| n | nek |
| s | sok |
| p | pak |
| r | rood |
| e | veel |
| k | kat |
| t | tak |
| i | riet |
| ə | de |
| l | land |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| aanspreektitels | meervoud |
| aanspreektiteltje | verkleinwoord, enkelvoud |
| aanspreektiteltjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
samenstelling van aanspreek ww en titel
Woordfamilie van aanspreektitel
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| aanspreektitels | meervoud | aanspreektitel |
| aanspreektiteltje | verkleinwoord | aanspreektitel |
| aanspreektiteltjes | verkleinwoord meervoud | aanspreektitel |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van aanspreektitel zijn vastgelegd.