wolk
zelfstandig naamwoord ˈwɔlᵊkBetekenis
- een samenhangende verzameling van merendeels zwevende waterdruppeltjes
Hoe spreek je wolk uit?
/ˈwɔlək/
Wolk bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| w | quiz |
| ɔ | bot |
| l | land |
| ə | de |
| k | kat |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
zelfstandig naamwoord — feminine, masculine
- samenhangende verzameling van merendeels zwevende waterdruppeltjes
- in de ruimte begrensde hoeveelheid (zichtbare) stoom, rook of damp
- in een ~ van: toonbeeld van blakende gezondheid figuratively
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| wolken | meervoud |
| wolkje | verkleinwoord, enkelvoud |
| wolkjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
erfwoord via Middelnederlands wolke en Oudnederlands wulko / wulkon, in de betekenis van ‘massa waterdruppels in atmosfeer’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 901 Ontwikkeld uit (West-)Germaans *wulkan-, *wulko-, verwant aan Duits Wolke, (Oudhoogduits wolcan), Angelsaksisch wolcen, Oudfrans wolken en Oudsaksisch wolkan.
Woordfamilie van wolk
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| wolken | meervoud | wolk |
| wolkje | verkleinwoord | wolk |
| wolkjes | verkleinwoord meervoud | wolk |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van wolk zijn vastgelegd.