werkstraf
zelfstandig naamwoord ˈwɛrᵊkˌstrɑfBetekenis
- straf die inhoudt dat de veroordeelde tijdens zijn vrije tijd kosteloze arbeid uitvoert bij openbare diensten en vzw's
Hoe spreek je werkstraf uit?
/ˈwɛrəkˌstrɑf/
Werkstraf bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| w | quiz |
| ɛ | bed |
| r | rood |
| ə | de |
| k | kat |
| s | sok |
| t | tak |
| ɑ | bad |
| f | fiets |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| werkstraffen | meervoud |
| werkstrafje | verkleinwoord, enkelvoud |
| werkstrafjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
samenstelling van werk en straf
Woordfamilie van werkstraf
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| werkstraffen | meervoud | werkstraf |
| werkstrafje | verkleinwoord | werkstraf |
| werkstrafjes | verkleinwoord meervoud | werkstraf |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van werkstraf zijn vastgelegd.