verklaring
zelfstandig naamwoord vərˈklarɪŋBetekenis
- het verklaren, beweren van iets
- een min of meer plechtige bekendmaking
- een opheldering, verduidelijking
- een schriftelijk stuk waarin iets verklaard wordt
Hoe spreek je verklaring uit?
/vərˈklarɪŋ/
Verklaring bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de tweede.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| v | vis |
| ə | de |
| r | rood |
| k | kat |
| l | land |
| a | maan |
| ɪ | pit |
| ŋ | ding |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
zelfstandig naamwoord
- een meestal schriftelijk stuk waarin iets verklaard wordt
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| verklaringen | meervoud |
| verklarinkje | verkleinwoord, enkelvoud |
| verklarinkjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Naamwoord van handeling van verklaren met het achtervoegsel -ing.
Woordfamilie van verklaring
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| verklaringen | meervoud | verklaring |
| verklarinkje | verkleinwoord | verklaring |
| verklarinkjes | verkleinwoord meervoud | verklaring |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van verklaring zijn vastgelegd.