aangifte
zelfstandig naamwoord ˈaŋɣɪftəBetekenis
- het verklaren of melden van een belangwekkend feit bij een officiële instantie, onder meer:
- (belastbaar) inkomen bij de belastingen
- formulier of schriftelijke verklaring waarmee werd aangegeven
Hoe spreek je aangifte uit?
/ˈaŋxɪftə/
Aangifte bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| a | maan |
| ŋ | ding |
| x | acht |
| ɪ | pit |
| f | fiets |
| t | tak |
| ə | de |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| aangiften, aangiftes | meervoud |
| aangiftetje | verkleinwoord, enkelvoud |
| aangiftetjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Naamwoord van handeling van aangeven
Woordfamilie van aangifte
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| aangiften | meervoud | aangifte |
| aangiftes | meervoud | aangifte |
| aangiftetje | verkleinwoord | aangifte |
| aangiftetjes | verkleinwoord meervoud | aangifte |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van aangifte zijn vastgelegd.