tijdverdrijf
zelfstandig naamwoord ˈtɛitfərˌdrɛifBetekenis
- bezigheid om op een plezierige wijze de tijd door te komen
Hoe spreek je tijdverdrijf uit?
/ˈtɛitfərˌdrɛif/
Tijdverdrijf bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| t | tak |
| ɛi | trein |
| f | fiets |
| ə | de |
| r | rood |
| d | dak |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| tijdverdrijfje | verkleinwoord, enkelvoud |
| tijdverdrijfjes | verkleinwoord, meervoud |
| tijdverdrijven | meervoud |
Herkomst
samenstelling van tijd zn en verdrijf ww
Woordfamilie van tijdverdrijf
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| tijdverdrijfje | verkleinwoord | tijdverdrijf |
| tijdverdrijfjes | verkleinwoord meervoud | tijdverdrijf |
| tijdverdrijven | meervoud | tijdverdrijf |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van tijdverdrijf zijn vastgelegd.