retouche
zelfstandig naamwoord reˈtuʃBetekenis
- het bijwerken (retoucheren) van foto's enz
- bijgewerkte plaats op een schilderij, foto enz
Hoe spreek je retouche uit?
/reˈtuʃ/
Retouche bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de tweede.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| r | rood |
| e | veel |
| t | tak |
| u | boek |
| ʃ | sjaal |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| retoucheje | verkleinwoord, enkelvoud |
| retouchejes | verkleinwoord, meervoud |
| retouches | meervoud |
| retouchetje | verkleinwoord, enkelvoud |
| retouchetjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘het bijwerken’ voor het eerst aangetroffen in 1847
Woordfamilie van retouche
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| retoucheje | verkleinwoord | retouche |
| retouchejes | verkleinwoord meervoud | retouche |
| retouches | meervoud | retouche |
| retouchetje | verkleinwoord | retouche |
| retouchetjes | verkleinwoord meervoud | retouche |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van retouche zijn vastgelegd.