minstreel
zelfstandig naamwoord ˈmɪnstrelBetekenis
- een in het Zuid-Frankrijk van weleer, langs kastelen en vorstenhoven rondreizend kunstenaar, musicus, zanger van liederen en voordrager van gedichten, balladen e.d.
- een langs herbergen, jaarmarkten rondtrekkend artiest, muzikant, zanger van liedjes en komediant
Hoe spreek je minstreel uit?
/ˈmɪnstrel/
Minstreel bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| m | maan |
| ɪ | pit |
| n | nek |
| s | sok |
| t | tak |
| r | rood |
| e | veel |
| l | land |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| minstreels | meervoud |
| minstreeltje | verkleinwoord, enkelvoud |
| minstreeltjes | verkleinwoord, meervoud |
| minstrelen | meervoud |
Herkomst
via Middelnederlands menestrele en Oudfrans menestrel "dienaar" van Latijn ministerialis "hofdienaar", in de betekenis van ‘troubadour’ voor het eerst aangetroffen in 1265
Woordfamilie van minstreel
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| minstreels | meervoud | minstreel |
| minstreeltje | verkleinwoord | minstreel |
| minstreeltjes | verkleinwoord meervoud | minstreel |
| minstrelen | meervoud | minstreel |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van minstreel zijn vastgelegd.