minne
zelfstandig naamwoord, bijvoeglijk naamwoord, werkwoord ˈmɪnəBetekenis
- liefde, genegenheid
- vrouw die het kind van een andere vrouw borstvoeding geeft
Hoe spreek je minne uit?
/ˈmɪnə/
Minne bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| m | maan |
| ɪ | pit |
| n | nek |
| ə | de |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| minnetje | verkleinwoord, enkelvoud |
| minnetjes | verkleinwoord, meervoud |
Woordvorm
- datief vrouwelijk van min
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| minnetje | verkleinwoord, enkelvoud |
| minnetjes | verkleinwoord, meervoud |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| minnen | meervoud |
| minnetje | verkleinwoord, enkelvoud |
| minnetjes | verkleinwoord, meervoud |
Woordvorm
- verbogen vorm van de stellende trap van min
Woordvorm
- aanvoegende wijs van minnen
Vervoeging van minne
minnehele werkwoord
Herkomst
min met de uitgang -e