tinne
zelfstandig naamwoord ˈtɪnəBetekenis
- elk van de stukjes onderbroken muur bovenaan een getande wand van een gebouw of vestingwerk, historisch bedoeld als beschutting voor verdedigers die de onderbrekingen konden gebruiken om de aanvallers te beschieten
- hoogste deel van een bouwwerk
Hoe spreek je tinne uit?
/ˈtɪnə/
Tinne bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| t | tak |
| ɪ | pit |
| n | nek |
| ə | de |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| tinnen | meervoud |
| tinnetje | verkleinwoord, enkelvoud |
| tinnetjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
In de betekenis van ‘kanteel’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1285