kromme
zelfstandig naamwoord, bijvoeglijk naamwoord, werkwoordBetekenis
- een gebogen lijn, een curve
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| krommen | meervoud |
| krommetje | verkleinwoord, enkelvoud |
| krommetjes | verkleinwoord, meervoud |
Woordvorm
- verbogen vorm van de stellende trap van krom
Woordvorm
- aanvoegende wijs van krommen
Vervoeging van kromme
krommehele werkwoord
Herkomst
krom met de uitgang -e
Woordfamilie van kromme
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| krommetje | verkleinwoord | kromme |
| krommetjes | verkleinwoord meervoud | kromme |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van kromme zijn vastgelegd.