korst
zelfstandig naamwoord, werkwoord /kɔrst/Betekenis
- een harde buitenste laag om iets dat verder relatief zacht is
Hoe spreek je korst uit?
/kɔrst/
Korst bestaat uit één lettergreep.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| k | kat |
| ɔ | bot |
| r | rood |
| s | sok |
| t | tak |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| korsten | meervoud |
| korstje | verkleinwoord, enkelvoud |
| korstjes | verkleinwoord, meervoud |
Woordvorm
- enkelvoud tegenwoordige tijd van korsten
- gebiedende wijs van korsten
Vervoeging van korst
korsthele werkwoord
Herkomst
Leenwoord uit het Latijn, in de betekenis van ‘rand van iets die taaier is dan de rest’ voor het eerst aangetroffen in 1240
Woordfamilie van korst
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| korsten | meervoud | korst |
| korstje | verkleinwoord | korst |
| korstjes | verkleinwoord meervoud | korst |
| gekorst | woordvorm | korsten |
| korste | woordvorm | korsten |
| korstend | woordvorm | korsten |
| korstende | woordvorm | korsten |
| korstte | woordvorm | korsten |
| korstten | woordvorm | korsten |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van korst zijn vastgelegd.