klucht
zelfstandig naamwoord klʏxtBetekenis
- meestal kort toneelstuk waarvan de plot komisch is
- lachwekkend voorval
- schijnvertoning, schertsvertoning
- een groep samenlevende dieren zoals een troep vogels, met name een ouderpaar met broedsel
Hoe spreek je klucht uit?
/klʏxt/
Klucht bestaat uit één lettergreep.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| k | kat |
| l | land |
| ʏ | put |
| x | acht |
| t | tak |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| kluchten | meervoud |
| kluchtje | verkleinwoord, enkelvoud |
| kluchtjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
In de betekenis van ‘kort grappig toneelstuk’ voor het eerst aangetroffen in 1528
Woordfamilie van klucht
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| kluchten | meervoud | klucht |
| kluchtje | verkleinwoord | klucht |
| kluchtjes | verkleinwoord meervoud | klucht |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van klucht zijn vastgelegd.