bunzing
zelfstandig naamwoord 'bʏnzɪŋBetekenis
- klein marterachtig, behendig roofdiertje
Hoe spreek je bunzing uit?
/ˈbʏnzɪŋ/
Bunzing bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| b | bak |
| ʏ | put |
| n | nek |
| z | zon |
| ɪ | pit |
| ŋ | ding |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
zelfstandig naamwoord — masculine
- kleine behendige marterachtige, Mustela putorius, die als afweer een sterke stank kan verspreiden
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| bunzingen | meervoud |
| bunzings | meervoud |
| bunzinkje | verkleinwoord, enkelvoud |
| bunzinkjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
In de betekenis van ‘marterachtige’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1150.
Woordfamilie van bunzing
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| bunzingen | meervoud | bunzing |
| bunzings | meervoud | bunzing |
| bunzinkje | verkleinwoord | bunzing |
| bunzinkjes | verkleinwoord meervoud | bunzing |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van bunzing zijn vastgelegd.