weerhaan
zelfstandig naamwoord /'ʋɪːrɦan/Betekenis
- windwijzer in de gedaante van een haan
- iemand die met alle winden meewaait en voortdurend zijn standpunt wijzigt; een onstandvastig, wispelturig persoon; een huichelaar; een meeloper, een draaikont
Hoe spreek je weerhaan uit?
/ˈwɪrhan/
Weerhaan bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| w | quiz |
| ɪ | pit |
| r | rood |
| h | hoed |
| a | maan |
| n | nek |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| weerhaantje | verkleinwoord, enkelvoud |
| weerhaantjes | verkleinwoord, meervoud |
| weerhanen | meervoud |
Woordfamilie van weerhaan
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| weerhaantje | verkleinwoord | weerhaan |
| weerhaantjes | verkleinwoord meervoud | weerhaan |
| weerhanen | meervoud | weerhaan |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van weerhaan zijn vastgelegd.