waterkering
zelfstandig naamwoordBetekenis
- een natuurlijke of kunstmatige massieve blokkade van binnen- of buitenwater (zee, meer, plas, rivier, kanaal enz.) die bescherming biedt tegen overstromingen, en op verschillende manieren wordt toegepast in de waterstaatkundige voorzieningen (waterbeheersing, landaanwinning, weg- en waterbouw enz.)
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| waterkeringen | meervoud |
| waterkerinkje | verkleinwoord, enkelvoud |
| waterkerinkjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
samenstelling van water en kering
Woordfamilie van waterkering
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| waterkeringen | meervoud | waterkering |
| waterkerinkje | verkleinwoord | waterkering |
| waterkerinkjes | verkleinwoord meervoud | waterkering |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van waterkering zijn vastgelegd.