duin
zelfstandig naamwoord dœynBetekenis
- een zandheuvel aan de kust
- het stelsel van zandheuvels aan de kust
Hoe spreek je duin uit?
/dœyn/
Duin bestaat uit één lettergreep.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| d | dak |
| œy | huis |
| n | nek |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| duinen | meervoud |
| duintje | verkleinwoord, enkelvoud |
| duintjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Keltisch, in de betekenis van ‘zandheuvel’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1067
Woordfamilie van duin
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| duinen | meervoud | duin |
| duintje | verkleinwoord | duin |
| duintjes | verkleinwoord meervoud | duin |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van duin zijn vastgelegd.