verteller
zelfstandig naamwoordBetekenis
- een persoon die vertelt
- in een verhaal diegene die vertelt welke gebeurtenissen er plaatsvinden
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| vertellers | meervoud |
| vertellertje | verkleinwoord, enkelvoud |
| vertellertjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Afgeleid van de stam van vertellen met het achtervoegsel -er
Woordfamilie van verteller
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| vertellers | meervoud | verteller |
| vertellertje | verkleinwoord | verteller |
| vertellertjes | verkleinwoord meervoud | verteller |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van verteller zijn vastgelegd.