trend
zelfstandig naamwoordBetekenis
- richting waarin zich iets ontwikkelt
- nieuwe mode
- tendens; richting waarin zich iets ontwikkelt
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| trendje | verkleinwoord, enkelvoud |
| trendjes | verkleinwoord, meervoud |
| trends | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Engels, in de betekenis van ‘tendens’ voor het eerst aangetroffen in 1940
Woordfamilie van trend
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| trendje | verkleinwoord | trend |
| trendjes | verkleinwoord meervoud | trend |
| trends | meervoud | trend |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van trend zijn vastgelegd.