tendentie
zelfstandig naamwoordBetekenis
- strekking
- richting van een ontwikkeling
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| tendenties | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het middeleeuws Latijn, in de betekenis van ‘streven, strekking, neiging’ voor het eerst aangetroffen in 1672
Woordfamilie van tendentie
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| tendenties | meervoud | tendentie |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van tendentie zijn vastgelegd.