tendens
zelfstandig naamwoordBetekenis
- beweging in bepaalde richting, neiging
- bedoeling
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| tendensen | meervoud |
| tendensje | verkleinwoord, enkelvoud |
| tendensjes | verkleinwoord, meervoud |
| tendenzen | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Duits, in de betekenis van ‘bedoeling’ voor het eerst aangetroffen in 1824
Woordfamilie van tendens
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| tendensen | meervoud | tendens |
| tendensje | verkleinwoord | tendens |
| tendensjes | verkleinwoord meervoud | tendens |
| tendenzen | meervoud | tendens |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van tendens zijn vastgelegd.