stoornis
zelfstandig naamwoordBetekenis
- afwezigheid of afwijking van een functie die tot de normale menselijke ontwikkeling behoort
- een psychische aandoening waardoor de normale gang van zaken wordt bemoeilijkt
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| stoornisje | verkleinwoord, enkelvoud |
| stoornisjes | verkleinwoord, meervoud |
| stoornissen | meervoud |
Herkomst
Naamwoord van handeling van storen met het achtervoegsel -nis
Woordfamilie van stoornis
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| stoornisje | verkleinwoord | stoornis |
| stoornisjes | verkleinwoord meervoud | stoornis |
| stoornissen | meervoud | stoornis |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van stoornis zijn vastgelegd.